παγκοσμια ημερα χωρις αυτοκινητο

χθες ηταν παγκοσμια ημερα χωρις αυτοκινητο.τα μμμ ηταν δωρεαν.παρολα αυτα εγω χθες αναγκαστηκα να χρησιμοποιησω αυτοκινητο.δεν προλαβαινα,αληθεια.επρεπε να κανω σε 20 λεπτα ενα δρομολογιο που με τα ποδια και τα μμμ το κανω σε 40 λεπτα. ελπιζω να με καταλαβαινετε.οποιος με ξερει προσωπικα γνωριζει οτι το αυτοκινητο το χρησιμοποιω μονο οταν το εχω 100% αναγκη.καθε μηνα βγαζω καρτα απεριοριστων διαδρομων.θελω να δικαιολογηθω γιατι ηταν κατι απρογραμματιστο.ελπιζω να με καταλαβαινετε.γεια χαρα.

κι ομως ειναι ακομα εκει

ο τυπος με το κινητο ειναι ακομα στο αναγνωστηριο,κυκλοφορει ακομα με ηχο στο κινητο του παροτι ειναι μεσα σε χωρο συγκεντρωσης και ησυχιας.λες και ακουει πολλα κινητα να χτυπουν οποτε ειναι φυσιολογικο να ακουγετε αλλο ενα.φταιμε και μεις,δεν του εχει κανει κανεις παρατηρηση,κανεις ομως.δεν θα ενοχλουνται θα λεει απο μεσα του.τι να πει κανεις;

βαλτο στο αθορυβο ρε λακαμα

τις τελευταιες μερες λογω εξεταστικης τις περισσοτερες ωρες της ημερας ημουν σε αναγνωστηριο.διαβαζα,διαβαζα,εκανα και μερικα διαλειμματα,δεν γινετε να διαβαζεις συνεχως.μια συγκεκριμενη μερα ηταν ενα παιδι,που διαβαζε και χτυπησε το κινητο του.ενταξει συμβαινει μια φορα,μπαινεις μεσα βιαστικα,και ξεχνας να το βαλεις στο αθορυβο,αλλα απο το πρωι τον πηραν 5 φορες τηλεφωνο και ολες τις φορες το ακουσαμε και μεις.βαλτο στο αθορυβο ρε μλκ!!!!

ταφοπλακα σε δεντρο

πριν μερικα χρονια σε ενα δρομο κοντα στο σπιτι μου ειχε μια λευκα.μια ωραια και ψηλη λευκα.καθε καλοκαιρι οταν περνουσα απο κατω της το καταλαβαινα ακομα και εαν ημουν με κλειστα ματια.το καταλαβαινα γιατι αμεσως μου ερχονταν μια δροσια.δεν ειναι υπερβολη αυτο που λεω.πραγματικα η σκια αυτου του δεντρου ηταν κατι μαγικο.και αυτο δεν το λεω μονο εγω,το λεει και ο αδελφος μου.μετα απο καποια καλοκαιρια την κλαδεψαν,ποτε δεν καταλαβα γιατι.ειχε μεινει μονο ο κορμος.μην χαρακτηρισω σαν τι ηταν,ειναι λιγακι σοκινγκ.μερικα καλοκαιρια αργοτερα,την εκοψαν τελειως.κατω στο πεζοδρομιο μονο αμα χαμηλωνες το βλεμα σου φαινοταν οτι εκει καποτε ηταν ενα δεντρο.κριμα.την επομενη χρονια στην θεση της υπηρχε ακομα μια πλακα πεζοδρομιο,μια ταφοπλακα για την υπεροχη λευκα.ακομα σκεφτομαι,γιατι;εγω περνουσα πολυ σπανια και την ειχα αγαπησει. φανταζομαι τον ιδιοκτητη του σπιτιου που στο "πεζοδρομιο" του ηταν η λευκα ποσο θα του λειπει.το μονο που ελπιζω ειναι να μην φταιει εκεινος για τον θανατο της.γεια χαρα

εγω εκανα το καλο και ας με πειτε και ααακλμ

πριν λιγες μερες ειχα την γιορτη μου,ηθελα λοιπον να κανω ενα δωρο στο εαυτο μου.πηγα σε ενα βιβλιοπωλειο να αγορασω τους αγαπημενους μου "αρκαδες".μου αρεσουν πολυ.το χιουμορ,οι κακιες και τα σχολια που λενε ορισμενοι απο τους χαρακτηρες.αγορασα 5 στον αριθμο τευχη.ειχα υπολογισει περιπου ποσο θα πληρωνα.παω στο ταμειο,μου λεει την τιμη,δεν προσεξα ακριβως ποσο τα ειχα βγαλει εγω και ποσα μου ειπε η ταμιας.βγαινω απο το μαγαζι και περπαταω λιγο και συνειδητοποιω οτι ειχε "χτυπησει" ενα λιγοτερο,δεν ξερω γιατι.γυρισα και της το ειπα.με κοιταξε,μου χρεωσε το τευχος που δεν ειχε χρεωσει,με ευχαριστησε,πληρωσα και εφυγα.γεια χαρα.

στρωσου (στο χιονι το λεω)

Στίχοι: Απόστολος Μπουλασίκης

Μουσική: Απόστολος Μπουλασίκης

Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ο χειμώνας είν' αγόρι

Μ' ένα αδέξιο πανωφόρι

Που γυρνάει τις νύχτες και μεθάει

Ανταμώνει τις νυφάδες

Στων σπιτιών τις χαραμάδες

Ξενιτεύεται μεσ' τα φιλιά

Τις νυφάδες ξελογιάζει

Στο χορό τις δοκιμάζει

Ψάχνει εκείνη ήλιο που έχει

Τον Απρίλη που ν' αντέχει

Ο χειμώνας είναι αγόρι

Θέλει τη λευκή τη κόρη

Το γοβάκι να ταιριάξει

Τη χιονάτη του ν' αρπάξει

Ο χειμώνας ψάχνει φίλη

Μα φοβάται τον Απρίλη

Και ζητάει απ' τις νεράιδες

Να του βρουν κι άλλες νυφάδες

Μην του λέτε για αγάπη

Μόνο ψάξτε τη χιονάτη

Που ΄χει τατουάζ στη πλάτη

Έναν ήλιο για προστάτη

Μη μιλάτε του χειμώνα

Μόνο βρείτε του κρυψώνα

Η νιφάδα του θα λιώσει

Λίγο πριν να ξημερώσει

Μη μιλάτε του χειμώνα

ελπιζω να σας αρεσει το χιονι.στο δικο μου blog το εστρωσε λιγακι.επισης στο αυτοκινητο μου και στο μπαλκονι μου.το κακο ειναι οτι μερικα λουλουδακια που εχω τα εχει σκεπασει το χιονι.δεν πιστεψα οτι θα χιονισει.θα τα βαλω μεσα ομως,μην ανησυχειτε.γεια χαρα.

ορκιζομαι

σημερα μια απο τις καλυτερες φιλες μου ορκιστηκε.φυσικα και δεν ειναι φανταρος.πτυχιο πηρε το κοριτσι και ηταν πολυ χαρουμενη.και εγω ημουν.χαρηκα που μετα απο κοπους και θυσιες καταφερε να πετυχει τον στοχο που ειχε θεσει.μου ειπε και στα δικα μου.ηταν οτι καλυτερο.

σε μερικες εβδομαδες ο αδελφος μου θα πει τον παρακατω ορκο.εκεινος ειναι ο φανταρος (σε λιγες μερες δηλαδη θα ειναι και τυπικα).

"Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη εις την πατρίδα.

Υπακοή εις το Σύνταγμα τους νόμους και τα ψηφίσματα του κράτους.

Υποταγήν εις τους ανωτέρους μου.

Να εκτελώ προθύμως και άνευ αντιλογίας τας διαταγάς των.

Να υπερασπίζω με πίστην και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματος μου, τας Σημαίας.

Να μη τας εγκαταλείπω μηδέ να αποχωρίζομαι ποτέ απ’αυτών.

Να φυλάττω δε ακριβώς τους στρατιωτικούς νόμους.

Και να διάγω εν γένει ως πιστός και φιλότιμος στρατιώτης."

καλη σταδιοδρομια στην φιλη μου και καλη αρχη για τον αδελφο μου.αυτο το post τους το αφιερωνω.γεια χαρα